با سلام خدمت شما اساتید محترم

چای را همه مي شناسند و نوشيده اند . چای همانند چینی مترادف چین است . چین محل اصلی تولید چای محسوب می شود و قبل از کشورهای دیگر جهان منابع درخت چای را کشف و از آن استفاده کرده است . اگر به چین سفر کنید ، به غیر از دید و بازدید کوه ها و منظره های معروف چین ، سفر به محل تولید چای چین نیز نوعی انتخاب عاقلانه محسوب مي شود . در آنجا می توانید شخصا متوجه شوید که چای چطور تولید می شود و می توانید چگونگی چای را بنوشيد و مزه كنيد .
اگر از شهر " چنگ دو " مرکز استان " سی چوان " چین واقع در جنوب غرب این کشور حرکت کنید ، در حدود 130 کیلومتری غرب منطقه کوه بلند و زیبايي را مشاهده خواهيد كرد . این کوه " مون شان " مرکز مشهور تولید چای چین است . هنگامی که با خودرو در راه کوهستانی پرفراز و نشیب حرکت میکنید ، می توانید شاهد پوشش مه و ابردر منطقه كوهستاني باشيد و در دامنه کوه در کنار راه باغهای چای بسیار سبزنيز چشمنوازي مي كند و همزمان چایکاران در اين مزارع چاي مشغول کار هستند .
کوه " مون شان " بیش از 2000 سال تاریخ کشت چای دارد . گفته می شود که در آن موقع ، مردی با نام " اولی جن " بطور تصادفي با تاثيرات درماني و موثر بودن چاي براي از بین بردن خستگی آن را کشف کرد . از آن به بعد ، او شروع به کشت درخت چای کرد . این اولین بار بود که در تاریخ چین مردم درخت چای می کاشتند . به دلیل آنکه کوه " مون شان " تمام سال از مه پوشیده می شود و آب و هوای انجا مرطوب است ، برای کشت درخت چای بسیار مناسب است . بتدریج ، چای کوه " مون شان " شهرت يافت . چینیان مي گويند که خانه چای جهان چین و خانه چای چین کوه " مون شان " است .
چینیان چای را بسیار دوست دارند و این نوع عادت هزار سال ادامه یافته و حتی به بخشی واجب و لازم از زندگی چینیان تبدیل شده است . چای نه تنها می تواند خستگی را از بین ببرد ، انسان را شاداب و عمر را طولانی کند ، بلکه چای سبز براي مقابله با بيماري سرطان نيز مناسب و موثر است . در سالهای اخیر ، نقش چای مورد شناسایی مردم کشورها قرار گرفته و در سراسر جهان ، تب " نوشیدن چای " به وجود آمده و این امر نیز به پیشرفت صنعت چای چین مساعدت کرده است .
به منظور آنکه مسافران با دانش بيشتر چای آشنا شوند ، کوه " مون شان " با استفاده از منابع محلی فعالیت های ذی ربط چای را برگزار کردند . مثلا تولید چای ، بسیار مورد استقبال مسافران قرار می گیرد . آنان می توانند با چگونگی تولید چای آشنا شوند و در تولید چای شرکت کنند و از آن لذت ببرند . درجه حرارت در جریان بریان کردن چای بسیار مهم است .
اگر درجه حرارت بیش از حد نوسان داشته باشد ، چای زرد و یا سوخته خواهد شد . این دلیل بریان کردن چای با دست است . مسافران هنگام تولید چای دستان خود و گاهي چای را مي سوزانند و بعضی با دست بزرگ چای را تکه تکه مالش مي دهند . مزه کردن چای نیز مطالعه خاص و دقیقی را ایجاب می کند .
درجه حرارت آب برای دم کردن چای بسیار مهم است که باید حدود 85 سانتیگراد باشد . تشریفات مزه کردن چای این است که اول چای را مي بويند ، سپس به رنگ چای نگاه مي كنند . ظروف چايخوری سه قسمت دارد در پوش ، کاسه و پایه . هنگام مزه کردن چای باید پایه را روی دست گرفت و دست دیگر را روی درپوش گذارد

انواع چای :
چای انواع مختلفی دارد که نام هر یک بستگی به رنگ آن دارد . مانند چای سیاه، چای سفید، چای سبز و ... که هر یک نیز انواعی دارند.
چای سیاه
چای سیاه دارای انواع مختلفی است که هر نوع آن طرفداران خاص خود را دارد . معروف ترین چای سیاه جهان عبارتند از:
1- چای چینی: بهترین نوع آ ن چای دارجلینگ است که در دشت های هیمالیا می روید و عطر آن بوی بادام را به یاد می آورد.
2- چای کاروان: چای گرم و معطری است که مقدار تئوفلین آن کم است .
3- چای امپریال : مخلوطی از چای و گل یاس که عطر و طعم دود زده دارد.
4- چای یونان بزرگ : چایی است با برگهای نوک طلایی زیبا و طعم مناسب تند که مناسب صبح و بعد از ظهر است .
5- چای های فورمز: که مهمترین آنها " اولانگ بلند" نام دارد. دارای طعم بلوطی و مناسب صبحانه است .

چای های هندی و سیلا نی
این چایها که مورد استقبال انگلیسیها هستند عبارتند از :
پگو پرتگالی: چایی است ملایم، دارای برگ های بزرگ که چای عصر انگلیسی ها است .
پگو پرتگالی شکسته : چای است با برگ های کوچک با طعمی تند و معطر که چای صبحانه و مناسب برای مخلوط کردن با شیر است. چای قفقازی و روسی: این چای دارای عطری لطیف و شرقی ( با عطر گل برموگات ) است که ترکیبی از بو و طعم های چای های چینی و هندی را دارد.

ترکیبات چای
برگ چای ، دارای کلسیم، منگیزیم، سدیم، پتاسیم ، پیگمان های فلاوونیک، بازهای پوریک، تئوفیلین، ویتامین، کلروفیل، تانن و کافئین است. چای سیاه حاوی مقداری کافئین می باشد اما چای سبز فاقد آن است. بنابراین چای سبز آرام بخش تر است. نیکلا لمری ( گیاه شناس ) می گوید : چای ضمن دور کردن بخارهای بدن حالت نشاط و بیداری به روان می دهد. مصرف چای بعد از غذا ، به هضم آن کمک می کند ، اما برای پیشگیری از عدم جذب آهن بهتر است 2 ساعت بعد از صرف غذا چای نوشیده شود. برای شیرین کردن چای ، عسل بهترین ماده است . علاوه بر آن شکر سرخ و نبات نیز مفید بوده اما بهتر است بیماران دیابتی ا ز توت استفاده کنند.


چای سبز
اگرچه چای سبز نوشیدنی ملی جاپانی هاست . اما چینی ها نیز از طرفداران پر و پا قرص این چای بوده و خود ، نوعی چای سبز تولید می کنند که عطر تند گل یاس و گل های دیگر را در خود دارد که به نام " ماندرن بزرگ یاسی " شهرت یافته است . نوشیدن این چای بعد از خوردن غذاهای چینی بسیار دلچسب است . خواص چای سبز: چای سبز فواید زیادی دارد . شاید علت آن مربوط به عمل آوری چای در کارخانه باشد . چای سبز یک نوشابه بدون کافئین و پیشگیری کننده از حمله قلبی و سرطان شناخته شده است و یک تونیک ( تقویت کننده ) بسیار مفید است. این چای دارای خاصیت ضد چربی ( از هر نوع آن ) و مقوی اعصاب بوده و قدری نیز خاصیت تب بری دارد. چای سبز باعث تقویت معده شده و ضمن دفع سموم بدن، نفخ معده را نیز برطرف می کند . چای سبز باعث تقویت حافظه شده و برای افراد افسرده یک داروی ضد افسردگی است. زیرا نوشیدن چای سبز باعث نشاط و سرزندگی می شود.


ضرر هاي نوشیدن چای
نوشیدن چای ( از نوع چای سیاه ) پررنگ و غلیظ ممکن است برای عده ای باعث تحریک اعصاب و تپش قلب شود . همچنین نوشیدن چای پررنگ برای خانمها احتمال ابتلا به سرطان سینه را افزایش می دهد . یکی از کیمیادان های معروف چینی می گوید: " چینی ها هر روز حدود بیست پياله چای می نوشند ، بدون آنکه ضرری متوجه آن ها باشد، زیرا روشی را که در جوشاندن و دم کردن چای به کار می برند سبب می شود که قسمت عمده ای از ( تانن ) مضر آن خارج شود. "
طریقه دم کردن چای به روش چینی
( این روش مخصوص دم کردن چای سیاه است. )
ابتدا سماور را از آب صاف ( آب چشمه بهتر است ) پر کرده و بجوشانید .
در مقابل هر پياله چای که مایلید دم کنید دو انگشت چای ( مقدار چایی که میان انگشت شصت و سبابه قرار می گیرد ) را در چاينک ریخته و کمی آب جوش روی آن بریزید . و مدت 2 دقیقه در کناری بگذارید. پس از 2 دقیقه آب آن را خالی کنید . زیرا آب دارای مقدار زیادی ( تانن ) است سپس چاينک را از آب جوش پر کرده 3 تا 5 دقیقه آن را روی سماوار بگذارید تا دم بکشد. این چای مقدار زیادی از عناصر مضر خود را از دست داده است.

معطر کردن چای
برای معطر کردن چای می توان به آن مقداری گل یاس، گل سرخ، نارنج، نعنا، هل، لیموی خشک یا تازه، چند پر زعفران ( بسته به علاقه و ذائقه ) را به صورت ترکیبی یا به تنهایی اضافه کرد.

فواید چای
اخیراً از فواید بسیار چای سبز صحبت های زیادی می شود و حتی چای را بهترین نوشیدنی پس از آب می دانند . چای محتوی میزان کمی از رنگدانه ها ، مثل کافئین و ... است . چای سیاه و چای سبز هر دو از گیاه واحدی به دست می آیند. تفاوت در این است که برای تهیه چای سبز برگها را بخار داده ، گرد می کنند و سپس آنرا خشک می نمایند . ولی برای تهیه چای سیاه برگها ، خشک شده ، تخمیر شده و برشته می شوند یعنی فرآیند بیشتری به روی چای صورت می گیرد. هم چای سیاه و هم چای سبز دارای رنگدانه هایی می باشند که اثر کاهش ابتلا به سرطان های مختلف در آنها دیده شده است . زمانی که چای با غلظتی مناسب دم بکشد ، تنها محتوی نیمی از کافئین یک پياله قهوه است . با اینحال چای بدون کافئین هم وجود دارد . چای های گیاهی نیز دم کرده برگ گیاهان مختلف هستند و گفته می شود حاوی رنگدانه های چای، بدون وجود کافئین می باشند، که البته درست است ، اما رویه مصرف آنها بسیار مهم است ، چراکه ممکن است درمواردی نیز خطر زا بشوند . اگر مبتلا به بیماری تب یا به عبارتی حساسیت بهاره هستید، با مصرف اینگونه نوشیدنی ها بدنتان را تحریک نکنید .
مصرف چای تأمین کننده رنگدانه هایی است که شما به طریق دیگر دریافت نمی کنید، پس با مصرف متعاد ل این نوشیدنی مفید زمینه های سلا متی را درخود فراهم آورید.
منبع

منبع

گياه واحدی به دست می آيند. تفاوت در اين است که برای تهيه چای سبز برگها را بخار داده ، گرد می کنند و سپس آنرا خشک می نمايند . ولی برای تهيه چای سياه برگها ، خشک شده ، تخمير شده و برشته می شوند يعنی  فرآيند بيشتری به روی چای صورت می گيرد.

هم چای سياه و هم چای سبز دارای رنگدانه هايی می باشند که اثر کاهش ابتلا به سرطان های مختلف در آنها ديده شده است . زمانی که چای با غلظتی مناسب دم بکشد ، تنها محتوی نيمی از کافئين يک فنجان قهوه است . با اينحال چای بدون کافئين هم وجود دارد .

چای های گياهی نيز دم کرده برگ گياهان مختلف هستند و گفته می شود حاوی رنگدانه های چاي، بدون وجود کافئين می باشند، که البته درست است ، اما  رويه مصرف آنها بسيار مهم است ، چراکه ممکن است درمواردی نيز خطر زا بشوند . اگر مبتلا به بيماری تب يا به عبارتی حساسيت بهاره هستيد، با مصرف اينگونه نوشيدنی ها بدنتان را تحريک نکنيد .

مصرف چای تأمين کننده رنگدانه هايی است که شما به طريق ديگر دريافت نمی کنيد،  پس با مصرف متعادل اين نوشيدنی مفيد زمينه های سلامتی را درخود فراهم آوريد

چاى دومين نوشيدنى معروف و محبوب مردم در سرتاسر دنيا (پس از آب) است. گفته مى شود بين (۲۰-۱۸) بيليون فنجان چاى هرروز در اين سياره مصرف مى شود. (كه اگر مطالعه شود احتمالاً نيمى از آن درمحل هاى كار در نقطه اى از زمين به نام كشور ايران مصرف مى شود!)
چاى از تغييراتى كه در مراحل مختلف روى برگ گياهى به نام camellia sinensis انجام مى شود، به وجود مى آيد.
اين نوشيدنى محركى بسيار ملايم است كه خاصيت ذكرشده آن به علت وجود كافئين است. كافئين موجود در چاى، يك سوم ميزان موجود در قهوه و بيشتر از كافئين تشكيل دهنده نوشابه هاى كوكا است.
در چاى ويتامين A، B2، C، D، K و فسفر و همچنين املاح و روغن هاى معطر وجوددارد. يكى از تركيبات شاخص درچاى تانين نام دارد.